'ഞാന് തെറ്റായ ടീമിലായിരുന്നോ?' ഫൊക്കാന തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ഉയര്ത്തുന്ന ചില അസ്വസ്ഥമായ ചോദ്യങ്ങള്, ഒരു തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ഫലം, അതിനപ്പുറമുള്ള ചില ചോദ്യങ്ങള്
By: 600002 On: Aug 20, 2026, 11:30 AM
ലാജി തോമസ്
ഫൊക്കാനയുടെ 20262028 നേതൃത്വ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് അവസാനിച്ചു. ഒരു പാനല് വിജയിച്ചു, മറ്റൊരു പാനല് പരാജയപ്പെട്ടു. ജനാധിപത്യ തിരഞ്ഞെടുപ്പിന്റെ സ്വാഭാവിക ഫലമാണത്.
എന്നാല് തിരഞ്ഞെടുപ്പ് അവസാനിച്ചപ്പോള് അവസാനിക്കാത്ത ചില ചോദ്യങ്ങളുണ്ട്. പ്രത്യേകിച്ച് വൈസ് പ്രസിഡന്റ് സ്ഥാനത്തേക്ക് മത്സരിച്ച ലാജി തോമസിന്റെ അനുഭവം അതിലൊന്നാണ്.
ലാജി തോമസ് വ്യക്തിപരമായി പരാജയപ്പെട്ടതാണോ? അതോ അദ്ദേഹം മത്സരിച്ച പാനല് പരാജയപ്പെട്ടതിനാലാണോ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വോട്ടുകളും ഫലവും നിര്ണയിക്കപ്പെട്ടത്?
ഇതാണ് ഇവിടെ ഉയരുന്ന പ്രധാന ചോദ്യം.
സ്ഥാനാര്ഥിയെയാണോ തിരഞ്ഞെടുത്തത്, പാനലിനെയാണോ?
ഫൊക്കാനയിലെ ഓരോ സ്ഥാനത്തിനും വ്യത്യസ്ത ഉത്തരവാദിത്വങ്ങളുണ്ട്. പ്രസിഡന്റ് മുതല് വൈസ് പ്രസിഡന്റ് വരെയും, സെക്രട്ടറി മുതല് ട്രഷറര് വരെയും, ഓരോ സ്ഥാനത്തിനും സംഘടനയുടെ മുന്നോട്ടുള്ള യാത്രയില് വ്യത്യസ്ത പങ്കുണ്ട്.
അങ്ങനെയെങ്കില്, ഒരു സ്ഥാനാര്ഥിയുടെ വ്യക്തിഗത കഴിവ്, സംഘടനാപരമായ പരിചയം, മുന്കാല സംഭാവനകള്, സമൂഹത്തോടുള്ള ഇടപെടല്, ഭാവിയെക്കുറിച്ചുള്ള കാഴ്ചപ്പാട് എന്നിവ വിലയിരുത്തപ്പെടേണ്ടതല്ലേ?
പക്ഷേ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് പ്രക്രിയയുടെ പ്രായോഗിക രാഷ്ട്രീയത്തില് ചോദ്യം മറ്റൊന്നായി മാറുന്നു:
'ആരാണ് നിങ്ങളുടെ പാനല്?'
അപ്പോള് വ്യക്തി പിന്നിലാകുന്നു. പാനല് മുന്നിലാകുന്നു.
ലാജി തോമസിന്റെ പരാജയത്തെ അതുകൊണ്ട് വ്യക്തിപരമായ അംഗീകാരമില്ലായ്മയായി മാത്രം കാണുന്നത് ശരിയാകില്ല. അദ്ദേഹം മത്സരിച്ച പാനലിന്റെ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ഫലത്തിന്റെ ഭാഗമായാണ് അത് വായിക്കേണ്ടത്.
അപ്പോള് സ്വാഭാവികമായും മറ്റൊരു ചോദ്യം ഉയരുന്നു:
വ്യക്തിഗത സ്ഥാനാര്ഥികളെ വേര്തിരിച്ച് തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന സംവിധാനമല്ലെങ്കില്, ഓരോ സ്ഥാനത്തിനും പ്രത്യേകം സ്ഥാനാര്ഥികളെ മത്സരിപ്പിക്കുന്നതിന്റെ പ്രസക്തി എന്താണ്?
ഒരേ പാനല്, ഒരേ വിധി?
ഒരു പാനല് പ്രസിഡന്റ് സ്ഥാനാര്ഥിയെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. അതോടൊപ്പം സെക്രട്ടറി, ട്രഷറര്, വൈസ് പ്രസിഡന്റ്, മറ്റ് സ്ഥാനങ്ങളിലേക്കുള്ള സ്ഥാനാര്ഥികളെയും അവതരിപ്പിക്കുന്നു.
പാനലിന് ലഭിക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയ പിന്തുണ പലപ്പോഴും മുഴുവന് സ്ഥാനാര്ഥികളിലേക്കും ഒരുമിച്ച് മാറുന്നു.
അപ്പോള് ഒരാള് മികച്ച സ്ഥാനാര്ഥിയാണെങ്കിലും, അദ്ദേഹം മറ്റൊരു പാനലിലാണെങ്കില് പരാജയപ്പെടാം.
മറുവശത്ത്, ഒരു സ്ഥാനാര്ഥിയുടെ വ്യക്തിഗത കഴിവുകളേക്കാള് പാനലിന്റെ രാഷ്ട്രീയ ശക്തി അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിജയത്തില് നിര്ണായകമാകാം.
ഇത് തെറ്റാണെന്ന് വിധിയെഴുതുന്നതിനു മുമ്പ് ചോദിക്കേണ്ടത് മറ്റൊന്നാണ്: ഇതാണ് നമുക്ക് വേണ്ട സംഘടനാ ജനാധിപത്യമോ?
'പാനല് തിരഞ്ഞെടുപ്പ്' തന്നെയാണെങ്കില് ഒരു പുതിയ മാതൃക എന്തുകൊണ്ട് ചിന്തിക്കരുത്?
ഒരു ആശയം ചര്ച്ച ചെയ്യാവുന്നതാണ്.
പ്രസിഡന്റിനെ മാത്രം അംഗങ്ങള് തിരഞ്ഞെടുക്കുകയും, വിജയിച്ച പ്രസിഡന്റ് തന്റെ ടീമിലെ മറ്റു ഭാരവാഹികളെ കഴിവും പ്രവര്ത്തനശേഷിയും പരിചയവും കണക്കിലെടുത്ത് തിരഞ്ഞെടുക്കുകയും ചെയ്താല് എങ്ങനെയിരിക്കും?
അങ്ങനെ വന്നാല് പ്രസിഡന്റ് ഒരു രാഷ്ട്രീയ പാനലിന്റെ തലവന് മാത്രമല്ല, സംഘടനയ്ക്കായി ഏറ്റവും അനുയോജ്യമായ ഒരു പ്രവര്ത്തകസംഘം രൂപീകരിക്കേണ്ട ഉത്തരവാദിത്തമുള്ള നേതാവായി മാറും.
അത് കൂടുതല് ീൃഴമിശര ആയ ഒരു ഭരണരീതിയാകുമോ?
അല്ലെങ്കില് നിലവിലുള്ള പാനല് സംവിധാനമാണ് കൂടുതല് ജനാധിപത്യപരമോ?
ഇതിന് ഉത്തരമുണ്ടാകേണ്ടത് വ്യക്തികള്ക്കല്ല ഫൊക്കാനയുടെ ഭാവിക്കാണ്.
കാരണം തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ജയിക്കുന്നതും സംഘടന നയിക്കുന്നതും രണ്ടാണ്
ഒരു തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ജയിക്കാന് രാഷ്ട്രീയ തന്ത്രം ആവശ്യമാണ്.
പക്ഷേ ഒരു സംഘടനയെ മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോകാന് അതിനപ്പുറം ചിലത് ആവശ്യമാണ്.
Vision.
Commitment.
പ്രവര്ത്തനശേഷി.
സമൂഹത്തെ ഒന്നിപ്പിക്കാനുള്ള കഴിവ്.
വ്യത്യസ്ത അഭിപ്രായങ്ങളെയും വിഭാഗങ്ങളെയും ഒരുമിച്ച് നിര്ത്താനുള്ള മനസ്സ്.
തിരഞ്ഞെടുപ്പ് കഴിഞ്ഞാല് 'നമ്മള്' എന്നും 'അവര്' എന്നും ഉള്ള വിഭജനം അവസാനിക്കേണ്ടതാണ്.
അവിടെ നിന്നാണ് യഥാര്ത്ഥ നേതൃത്വം ആരംഭിക്കുന്നത്.
ഫൊക്കാനയുടെ സമീപകാല ചരിത്രം നോക്കുമ്പോള്, സംഘടനാ പ്രവര്ത്തനത്തിന് തിരഞ്ഞെടുപ്പ് വിജയത്തേക്കാള് വലിയ വിലയുണ്ടെന്ന് മനസ്സിലാക്കാം.
2024-26 എക്സിക്യൂട്ടീവിന്റെ നേതൃത്വകാലത്ത് നിരവധി പ്രവര്ത്തകര് മാസങ്ങളോളം, പകലും രാത്രിയും, വ്യക്തിപരമായ നേട്ടമോ സ്ഥാനമോ പ്രതീക്ഷിക്കാതെ വിവിധ പരിപാടികള്ക്കായി പ്രവര്ത്തിച്ചു.
അത്തരത്തിലുള്ള പ്രവര്ത്തനങ്ങളാണ് ഒരു സംഘടനയുടെ യഥാര്ത്ഥ രമുശമേഹ.
ഗിന്നസ് ലോക റെക്കോര്ഡ് ശ്രമങ്ങളായാലും, സാംസ്കാരിക പരിപാടികളായാലും, വിവിധ സംസ്ഥാനങ്ങളിലെ പൊതുപങ്കാളിത്തം വര്ധിപ്പിക്കുന്ന ശ്രമങ്ങളായാലും ഇവയുടെ പിന്നില് തിരഞ്ഞെടുപ്പ് കഴിഞ്ഞാലും പ്രവര്ത്തിക്കാന് തയ്യാറുള്ള മനുഷ്യരാണ്.
Team Empower പോലും തിരഞ്ഞെടുപ്പിന് മുമ്പ് 'Defined by Vision, Driven by Purpose' എന്ന ആശയവുമായി രംഗത്തെത്തിയിരുന്നു. അവരുടെ പ്രചാരണത്തില് അംഗപങ്കാളിത്തം, സുതാര്യത, യുവജന-വനിതാ പങ്കാളിത്തം, ദീര്ഘകാല സ്ഥാപനവികസനം തുടങ്ങിയ ആശയങ്ങള് മുന്നോട്ടുവച്ചിരുന്നു.
അതുകൊണ്ട് ഈ തിരഞ്ഞെടുപ്പില് പരാജയപ്പെട്ട ഒരു പാനലിന്റെ പരാജയമായി മാത്രം ഇതിനെ കാണുന്നത് ആ ടീമിലെ വ്യക്തികളുടെ മുന്കാല പ്രവര്ത്തനങ്ങളെ ഇല്ലാതാക്കുന്ന സമീപനമായിരിക്കും.
റ്റീം എംപവര് പാനലിന്റെ ചോദ്യം ഇവിടെ അവസാനിക്കുന്നില്ല.
തിരഞ്ഞെടുപ്പിന് മുമ്പ് സമൂഹത്തിനുവേണ്ടി പ്രവര്ത്തിച്ചവര് തിരഞ്ഞെടുപ്പ് കഴിഞ്ഞാല് പ്രവര്ത്തനം അവസാനിപ്പിക്കണമെന്നില്ല.
ഒരു തിരഞ്ഞെടുപ്പില് പരാജയപ്പെടുന്നത് ഒരു ആശയത്തിന്റെ പരാജയമല്ല.
ഒരു സ്ഥാനമില്ലാത്തത് ഒരു വ്യക്തിയുടെ കഴിവില്ലായ്മയുമല്ല.
പ്രത്യേകിച്ച് ലാജി തോമസ് പോലെയുള്ള സ്ഥാനാര്ഥികളെ വിലയിരുത്തുമ്പോള് ചോദിക്കേണ്ടത്:
അദ്ദേഹത്തിന് എന്ത് ചെയ്യാന് കഴിയും?
എന്നതായിരിക്കണം.
അദ്ദേഹം ഏത് പാനലിലായിരുന്നു?
എന്നതല്ല.
'നല്ലവര് വളരാന് അനുവദിക്കപ്പെടില്ലേ?'
ഇവിടെയാണ് ഒരു പഴയ മഹാബലി കഥയെ ഓര്മ്മിപ്പിക്കുന്ന തരത്തിലുള്ള ഒരു സാമൂഹിക ചോദ്യം ഉയരുന്നത്.
നല്ല ആശയങ്ങളുമായി വരുന്നവര്ക്ക് വളരാന് ഇടയില്ലെങ്കില്?
പദവിക്ക് വേണ്ടി മാത്രം സംഘടനാ രാഷ്ട്രീയം നടക്കുകയും, പദവി കിട്ടിയശേഷം പ്രവര്ത്തനം മന്ദഗതിയിലാകുകയും ചെയ്താല്?
സമൂഹത്തെ ഒന്നിപ്പിക്കാന് കഴിയുന്ന വ്യക്തികള് രാഷ്ട്രീയ സമവാക്യങ്ങളില് പിന്നിലാകുകയും, രാഷ്ട്രീയമായി ശക്തമായ കൂട്ടുകെട്ടുകള്ക്ക് മാത്രമേ അവസരം ലഭിക്കുകയുമെങ്കില്?
അപ്പോള് സംഘടനയുടെ ആത്മാവ് എവിടെയാണ്?
ഫൊക്കാനയുടെ യഥാര്ത്ഥ പരീക്ഷണം ഇനി തുടങ്ങുന്നു
തിരഞ്ഞെടുപ്പ് കഴിഞ്ഞു.
ഇനി ആരാണ് ജയിച്ചത് എന്നതല്ല പ്രധാന ചോദ്യം.
ആരാണ് പ്രവര്ത്തിക്കാന് പോകുന്നത്?
ആരാണ് സാധാരണ മലയാളിയുടെ അടുത്തേക്ക് ഫൊക്കാനയെ കൊണ്ടുപോകുന്നത്?
ആരാണ് ജാതി, മതം, വിശ്വാസം, പ്രദേശം, വ്യക്തിപരമായ ബന്ധങ്ങള് തുടങ്ങിയ അതിരുകള്ക്കപ്പുറം എല്ലാവരെയും ഒരുമിച്ച് നിര്ത്തുന്നത്?
ആരാണ് യുവാക്കളെയും കുടുംബങ്ങളെയും പുതിയ തലമുറയെയും സംഘടനയുടെ ഭാഗമാക്കുന്നത്?
ആരാണ് തിരഞ്ഞെടുപ്പില് എതിര്പക്ഷത്തുണ്ടായിരുന്നവരുടെ കഴിവുകളെയും ഉപയോഗപ്പെടുത്തുന്നത്?
ഒടുവില്, ഒരു സംഘടനയുടെ വിജയത്തെ നിര്ണയിക്കുന്നത് ബാലറ്റിലെ വിജയമല്ല.
തിരഞ്ഞെടുപ്പിന് ശേഷമുള്ള പ്രവര്ത്തനമാണ്.
അതുകൊണ്ട് ലാജി തോമസിന്റെ തോല്വിയെ ഒരു വ്യക്തിയുടെ തോല്വിയായി മാത്രം വായിക്കേണ്ടതില്ല.
ഒരുപക്ഷേ അത് ഫൊക്കാനയുടെ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് സംവിധാനത്തെക്കുറിച്ചും, പാനല് രാഷ്ട്രീയത്തെക്കുറിച്ചും, വ്യക്തിഗത സ്ഥാനാര്ഥികളുടെ പ്രസക്തിയെക്കുറിച്ചും നമ്മള് കൂടുതല് ഗൗരവമായി ചിന്തിക്കേണ്ട ഒരു അവസരമായിരിക്കാം.
ഒടുവില് ചോദ്യം വളരെ ലളിതമാണ്:
ഫൊക്കാനയ്ക്ക് വേണ്ടത് വിജയിച്ച ഒരു പാനലാണോ അതോ വിജയിക്കാന് കഴിയുന്ന ഒരു പ്രവര്ത്തകസംഘമാണോ?
ലാജി തോമസിനെപ്പോലുള്ളവര്ക്ക് തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ഫലം ഒരു അവസാനമല്ല.
പദവി ഇല്ലാതെയും സമൂഹത്തിനായി പ്രവര്ത്തിക്കാന് കഴിയുമെന്നതാണ് യഥാര്ത്ഥ നേതൃത്വത്തിന്റെ പരീക്ഷണം.
അതുകൊണ്ട്, 'ഞാന് തെറ്റായ ടീമിലായിരുന്നോ?' എന്ന ചോദ്യത്തേക്കാള് വലിയ ചോദ്യം ഇന്ന് ഫൊക്കാനയോടാണ്:
'നമ്മള് ശരിയായ രീതിയിലാണോ നമ്മുടെ നേതാക്കളെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത്?'
ഇത് ഒരു ചോദ്യചിഹ്നമായി ഇവിടെ അവശേഷിക്കുന്നു.