മരണത്തിലും വേര്പിരിയലിലും നിഴലിക്കുന്ന സത്യങ്ങള്
By: 600002 On: Feb 25, 2026, 5:31 AM
പി.പി ചെറിയാന്
ജീവിതം എത്രമാത്രം അപ്രതീക്ഷിതമാണെന്ന് നാം തിരിച്ചറിയുന്നത് ചില വിയോഗങ്ങള്ക്കും വേര്പിരിയലുകള്ക്കും സാക്ഷ്യം വഹിക്കുമ്പോഴാണ്. കഴിഞ്ഞ ഒരാഴ്ചയ്ക്കുള്ളില് എന്റെ മനസ്സിനെ ഒരുപോലെ ഉലച്ച രണ്ട് സംഭവങ്ങള് ഇതിന് അടിവരയിടുന്നു. ഒന്ന്, ജ്യേഷ്ഠതുല്യനായ ഒരു പ്രിയപ്പെട്ട വ്യക്തിയുടെ മരണം. രണ്ട്, വിവാഹനിശ്ചയം കഴിഞ്ഞ് ശുഭകരമായി നടക്കേണ്ടിയിരുന്ന ഒരു ബന്ധം പെട്ടെന്നൊരു നിമിഷം തകര്ന്നുപോയത്. ഈ രണ്ട് അനുഭവങ്ങളെയും കൂട്ടിമുട്ടിക്കുമ്പോള് ഭക്തകവി പൂന്താനത്തിന്റെ വരികള്ക്ക് കാലാതീതമായ ഒരര്ത്ഥമുണ്ടെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നു.
'കണ്ടുകണ്ടങ്ങിരിക്കും ജനങ്ങളെ കണ്ടില്ലെന്നു വരുത്തുന്നതും ഭവാന്...'
ജ്ഞാനപ്പാനയിലെ ഈ വരികള് മരണത്തിന്റെ അനിവാര്യതയെ മാത്രമല്ല, മനുഷ്യബന്ധങ്ങളുടെ നശ്വരതയെയും കൂടെയാണ് ഓര്മ്മിപ്പിക്കുന്നത്.
ഹൃദയത്തോട് ചേര്ന്നുനില്ക്കുന്ന ഒരാള് പെട്ടെന്നൊരു നിമിഷം വെറും ഓര്മ്മയായി മാറുന്നത് താങ്ങാനാവാത്ത ആഘാതമാണ്. മരണം പ്രകൃതിനിയമമാണ്; അവിടെ മനുഷ്യന് നിസ്സഹായനാണ്. പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ വേര്പാട് സൃഷ്ടിക്കുന്ന ശൂന്യത ഭീകരമാണെങ്കിലും, അതിനേക്കാള് വേദനിപ്പിക്കുന്ന മറ്റൊരു 'അദൃശ്യമാകല്' ഇന്ന് നമ്മുടെ സമൂഹത്തില് വര്ദ്ധിച്ചുവരുന്നു. അത് ജീവിച്ചിരിക്കെത്തന്നെ ആത്മബന്ധങ്ങള് മുറിച്ചുമാറ്റപ്പെടുന്നതാണ്.
വിവാഹനിശ്ചയം കഴിഞ്ഞ്, ക്ഷണക്കത്തുകള് പോലും വിതരണം ചെയ്ത ശേഷമാണ് സുഹൃത്തിന്റെ മകന്റെ വിവാഹം വേണ്ടെന്നുവെച്ചത്. ഇവിടെയും പൂന്താനത്തിന്റെ വരികള് അന്വര്ത്ഥമാകുന്നു. വര്ഷങ്ങളോളം സ്നേഹത്തോടും ആദരവോടും കണ്ടിരുന്നവര് ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് അപരിചിതരോ ശത്രുക്കളോ ആയി മാറുന്നു. മരണം ദൈവനിശ്ചയമാണെങ്കില്, ഇത്തരം ബന്ധം തകരലുകള് മനുഷ്യന് സ്വയം വരുത്തിവെക്കുന്ന ദുരന്തങ്ങളാണ്.
പഴയ തലമുറയില് വിവാഹം എന്നത് വിട്ടുവീഴ്ചകളിലും സഹനത്തിലും അധിഷ്ഠിതമായ ഒരു പവിത്ര കരാറായിരുന്നു. എന്നാല് ഇന്നത്തെ യുവതലമുറയില് കണ്ടുവരുന്ന മാറ്റങ്ങള് ആശങ്കാജനകമാണ്:
നിസ്സാരമായ ഇണക്കങ്ങള്ക്കും പിണക്കങ്ങള്ക്കും മുന്പില് തകര്ന്നുപോകുന്ന ബന്ധങ്ങള്.മറ്റൊരാള്ക്ക് മുന്പില് അല്പം പോലും വിട്ടുകൊടുക്കാന് തയ്യാറാകാത്ത മനസ്ഥിതി. വിവാഹത്തെ കേവലം ഒരു സാമൂഹിക ചടങ്ങായോ സാമ്പത്തിക സുരക്ഷിതത്വമായോ മാത്രം കാണുന്ന രീതി.
'കണ്ടില്ലെന്നു വരുത്തുന്നതും ഭവാന്' എന്നത് ഭൗതികമായ അന്ത്യത്തെ മാത്രമല്ല, നിലനിന്നിരുന്ന ഒരു ആത്മബന്ധം നിമിഷനേരം കൊണ്ട് അപ്രത്യക്ഷമാകുന്നതിനെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. മരണം നല്കുന്ന മുറിവ് കാലക്രമേണ ഉണങ്ങിയേക്കാം, എന്നാല് ജീവിച്ചിരിക്കെ സംഭവിക്കുന്ന ഇത്തരം വേര്പിരിയലുകള് മാതാപിതാക്കള്ക്കും കുടുംബത്തിനും നല്കുന്ന മാനസികാഘാതം വിവരണാതീതമാണ്.
ജീവിതം അനിശ്ചിതത്വങ്ങള് നിറഞ്ഞതാണ്. കൂടെയുള്ളവര് എപ്പോള് വേണമെങ്കിലും ഓര്മ്മകളായി മാറാം എന്ന ബോധ്യം നമുക്കുണ്ടാകണം. ആ തിരിച്ചറിവുണ്ടെങ്കില്, ഈഗോയും തര്ക്കങ്ങളും മാറ്റിവെച്ച് പരസ്പരം സ്നേഹിക്കാനും ചേര്ത്തുപിടിക്കാനും നമുക്ക് സാധിക്കും. സ്നേഹവും പരസ്പര ബഹുമാനവും നിലനില്ക്കുന്ന ഒരു സമൂഹത്തെ വാര്ത്തെടുക്കാന് പൂന്താനത്തിന്റെ ദര്ശനങ്ങള് ഇന്നും പ്രസക്തമായി തുടരുന്നു.